CESAR ΚΑΙ ROSALIE
Παραμένεις τρελός.
Όμορφο είναι. Ιαπωνέζικο;
Σου έφερα και λεφτά.
- Γιατί; - Είναι αυτά που σου χρωστούσα.
Ωραία, θα τα ξοδέψω.
Πώς ήταν η Νέα Υόρκη; Πότε γύρισες;
Πάνε τρεις μήνες από τότε που έφυγα, αλλά γύρισα.
Η μητέρα της Rosalie; Με την οικογένεια;
Η μητέρας της ξαναπαντρεύεται.
Το ξέρω, πήρα προσκλητήριο.
Θα πας;
Ναι.
Εσύ;
Δε νομίζω.
Μου έλειψες. Πόσος καιρός πέρασε; 5 χρόνια;
Δεν πίστευα πως θα γύριζες.
Κι όμως.
Βλέπεστε με τη Rosalie μετά το διαζύγιο;
Ναι, κάποιες φορές.
Κι ύστερα έχουμε το κοριτσάκι μας.
Δε μισήσαμε ποτέ ο ένας τον άλλον.
Απλά δεν ήμαστε ερωτευμένοι.
Με παντρεύτηκε γιατί έφυγες εσύ.
Μένεις στη Γαλλία;
Εκείνη;
Ξαναπαντρεύτηκε;
Η Rosalie; Όχι.
Συζεί με έναν τύπο που ασχολείται με παλιοσίδερα...
αλλά μεγάλη δουλειά.
Διαλύσεις αυτοκινήτων, σκαφών και βαγονιών!
Λοιπόν, λέμε τρεις παρτίδες από το τμήμα 4, έτσι ;
Και μετά αυτά τα δύο;
Οι ίδιες τιμές.
Δεν έχει νόημα να τις ανεβάσω, ανεβαίνουν έτσι κι αλλιώς.
Χωρητικότητα;
20 τόνους την ώρα.
Cesar!
Τηλέφωνο.
- Ποιος είναι; - Η Rosalie.
Κύριοι, έκλεισε η συμφωνία. Θα στείλω τον αδελφό μου.
- Ετοιμάστε το. Σύμφωνοι. - Και για τα βιβλία;
Το ένα τρίτο. Πάρε μετρητά. Χωρίς επιταγή. Και με το μαλακό.
Αν πιούμε, εσύ κερνάς!
Albert!
Εμπρός! Ναι αγάπη μου!
Όχι, είμαι ντυμένος και έτοιμος.
Τι;
Εγώ θα τον πάρω;
Όχι, δε μου το είπες, αλλά δεν πειράζει. Θα πάω.
Τι;
Μαύρη γραβάτα, μαύρα παπούτσια, όπως μου είπες.
Τα αδέλφια μου θα πάνε κατευθείαν στο Δημαρχείο;
Εντάξει.
Ναι. Κι εγώ.
Έφτασα!
ΟΚ, στο Δημαρχείο! Ο Marcel θα φέρει την Packard.
Γρήγορα! Ντυθήκατε όλοι;
Κούμπωσε το σακκάκι σου!
Jerome, θα πάρουμε το γαμπρό.
Albert, πάρε την Buick. Πάμε!
Με τι ξυρίστηκες;
Μήπως ήρθε ο χαλκός;
Εντάξει, τηλεφωνείστε στην Ολλανδία!
Ξέρεις το φίλο μου το Fantin;
Κύριε Fantin, ο αδελφός μου Jerome.
... Είστε μάρτυρας, κ. Fantin;
Ναι, όπως κι εσείς!
Κι εσύ, Henri... φοβισμένος, ελπίζω!
Αυτός είναι ο τέταρτος... θα πρέπει να είσαι φοβισμένος.
Όχι, ο τρίτος.
Η Rosalie και ο πατέρας της Carla, ο δρ Γκερέν...
- Κι εσύ! - Κι εγώ!
Κόψτο, Simon, ή θα τις αρπάξεις.
Louise, μη μιλάς έτσι!
- Carla! - Cesar!
Το μαξιλάρι...
Μα είσαι τρελός;
Δεν μπορείς να χτυπήσεις;
- Εγώ είμαι! - Α! εσύ είσαι. Και ποιος είσαι εσύ;
Το φόρεμά μου!
Ξέρεις τι ώρα είναι;
Ήμουν έτοιμη να ρωτήσω.
11:45, και ο γάμος γίνεται το μεσημέρι.
Τι ώρα σηκώθηκες το πρωί;
Αχ, τα λουλούδια! Τα ξέχασα.
Σε παρακαλώ ,στο ανθοπωλείο στην οδό Corot... γρήγορα, σε παρακαλώ!
Έστειλαν πολλά οι καλεσμένοι... και είναι δωρεάν.
Όχι, τα λουλούδια της νύφης. Η ανθοδέσμη της νύφης, ξέρεις τώρα.
- Άντε γρήγορα! - Φίλα με.
Η Catherine...
Τι βλέπω εκεί;
Θα σε πάω μακριά βαθιά μέσα στο δάσος!
Ο David;
Δε σου είπε;
Μητέρα;
Γιατί δε μου είπες ότι θα'ρχόταν ο David ;
Στο είπα.
Δε μου το είπες!
Εντάξει, δε στο είπα.
Εμφανίζονται σήμερα εδώ μπροστά μας στο Δημαρχείο
Ο Henri Marrieu, έφορος,
Γεννημένος στις 29 Μαρτίου 1915, στις Βερσαλλίες,
γιος του Georges Marrieu
Και της Marie-Antoinette Capet,
αμφότεροι θανόντες,
και η Lucie Artigues, ανεπάγγελτη,
Γεννημένη στη Βιέννη της Αυστρίας,
Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1920,
Κόρη του Frederick Artigues και της Gertrude Grept,
Αμφοτέρων θανόντων, και διαζευγμένη από το Louis-Edgar Jamet
και το Francois Guerin.
Henri Marrieu, δέχεσαι σαν σύζυγό σου
Την κυρία Lucie Artigues;
- Γεια σου, David! - Γεια σου, Marite!
Άργησες!
Τρόμαξα να τον γνωρίσω!
- Είσαι στη Γαλλία, λοιπόν; - Όπως βλέπεις.
Πάμε, νεόνυμφοι! Πάμε!
Θυμάσαι το Michel;
Βρέχει!
Έχει ομπρέλες στο αυτοκίνητο!
Χαμόγελο!
Η Louise και ο θείος, με τον Albert.
Πού είναι ο Marcel;
- Ξέρεις το δρόμο; - Θα ακολουθήσω.
Θα ακολουθήσει.
Σχεδιάζεις κόμικς;
- Ναι, όπως σου είπα. - Μη φωνάζεις!
- Πόσο χρονών είσαι, Marite; - Σχεδόν είκοσι.
Δεκαοκτώ.
Του είπα , λοιπόν, κ Bacchino,
Από τη στιγμή που θα πάρεις τηλέφωνο, θα έχω τα 10.000 Μάρκα πάνω στο τραπέζι.
Νεκρός ο Bacchino...
- Δεν είναι κακό, ε; - Καθόλου κακό.
Τι ωραίες γάμπες!
- Είναι πολύ καλός τύπος. - Ένας αυτοδημιούργητος άντρας.
Δεν τον προσπερνάς;
Δε θα του αρέσει αυτό.
- Τι; - Τίποτα.
Εμπρός λοιπόν, πίσω απ' τα ποδήλατα.
Επιταχύνει όταν φτάνουμε κοντά.
Κρίμα...
Ξέρεις το δρόμο;
Δεν είδε το σήμα για την ταχύτητα! Μακάρι να υπήρχε ένας αστυνομικός.
Ευτυχώς που έχω καλά αντανακλαστικά.
Ευτυχώς είμαστε τυχεροί!
Παρολίγο να σκοτώσεις 7 άτομα!
Είσαι μεθυσμένος;
- Άσε με να σου πω ήρεμα... - Μη μου πεις τίποτα!
Εντάξει!
Εντάξει! Ολα καλα!
Ήταν στη μέση του δρόμου.
Λέω λοιπόν,στον εαυτό μου, θα την κάνω, τα παιδιά είναι ψοφίμια...
Πάω ο ηλίθιος αριστερά, κόβω το τιμόνι μαλακά στην άκρη του δρόμου,
και να'μαστε έξω!
Εσύ πρέπει να είσαι πολύ τρελός... Λίγο ακόμαο και... ! Μέσα στα δέντρα!
Είναι τρελός...
Δεν ήταν καθόλου αστείο.
Εντάξει, έκανα λάθος, αλλά ο άλλος ο τύπος
Πρέπει να είναι τρελός για να οδηγεί τόσο γρήγορα!
Τι συνέβη;
Τίποτα απολύτως! Ηρεμείστε!
Ερχόταν κατευθείαν επάνω μου. Αν δεν τραβιόμουν, τα παιδιά θα ήταν νεκρά...
Δεν τρέχει και τίποτα...
Τι γίνεται με αυτό το καταραμένο σκυλί;
Θα μείνουμε κολλημένοι εδώ για πάντα;
Τι στο διάολο κάνετε εδώ;
Ορίστε.
Κοίτα να δεις!
Τι είναι αυτά; Δείχνεις υπέροχος τώρα!
Ντρέπομαι πραγματικά για σένα!
Ένα Boeing!
Προσγειώνεται στο Orly...
Αυτός δεν είναι ο Bach μου;
Αυτός είναι ο δικός μου Bach! Έτσι...
Σε δύο χρόνους...
Ξέρει πολλά τέτοια;
Όχι. Μόνο αυτό. Το έμαθε απ 'έξω.
Για ποιο λόγο;
Για μένα.
Παντρεύτηκες; Έχεις παιδιά;
Δεν έχω κανέναν...
Μόνο τη δουλειά μου.
Ξέρω. Έμαθα πως είσαι πασίγνωστος.
Εσύ με ξέρεις;
Όχι πια.
Είναι πανέμορφη η μικρή.
Η κόρη μου; Ναι.
Περάσαμε πολλά οι δυο μας...
Μπορείς να δώσεις στη θεία Sylvia τα κλειδιά..
Συγνώμη που ενοχλώ...
Ω, όχι. Πάρε τα κλειδιά του Jerome, δεν μπορώ να οδηγήσω το άλλο αυτοκίνητο.
Μη με κοιτάς έτσι!
Επιστρέφω!
- Πώς πάει; - Καλά.
Είσαι... Είσαι ξάδελφος;
Ποιανού;
Της... οικογένειας. Της Rosalie.
Το κατάλαβα ότι ήσουν.
Έχει τόσο πολλά ξαδέλφια.
Πού είναι εκείνη;
Έφυγε με μια κυρία.
- Τι σου έλεγε; - Ποια;
Η Rosalie. Μιλούσατε.
Θα σου πω την αλήθεια, Cesar.
Αγαπώ τη Rosalie.
Φυσιολογικό είναι. Όλοι την αγαπάμε.
Όχι, αλλά.....
- Σοβαρολογείς; - Ναι.
Από πότε;
Από...
Πάντα.
Πάντα! Τι εννοείς, πάντα;
Πριν από σένα.
Πριν τον Antoine.
Λυπάμαι.
Τέλος πάντων, καλύτερα που το είπες. Πολύ καλύτερα.
Πολύ καλά.
Λοιπόν Cesar, δε θα χορέψεις μαζί μου;Περιμένω.
Έφτασα!
Πρέπει να φύγω. Έχω δουλειά.
Αυτό το καταραμένο το μπλε δεν είναι σωστό.
Τέλειωνε, Πρέπει να πάω να δω το Georges.
Δεν είναι κακό!
Κουρασμένη;
Δε γίνεται να ακυρώσεις το πόκερ σου;
Αδύνατο!
Εσύ κοιμήσου.
Ήμουν καλός, δεν ήμουν... όλη την ημέρα;
Ήσουν υπέροχος.
Πέτα το πούρο σου.
Πετάω το πούρο μου...
Είμαι υπέροχος.
Αυτός ο τύπος...
Ωραίος, έτσι;
"Τύπος;" Δεν ξέρω κανένα «τύπο».
Δεν μπορώ να θυμηθώ το όνομά του... πώς τον λένε...
Daniel; Dany;
David! Αυτό είναι.
Πολύ ωραία.
Ίσως είναι λίγο ...
Είναι λίγο... Καταλαβαίνεις τι εννοώ.
- Ξέρεις, λίγο... - Λίγο τι;
Λίγο... χαλαρός τύπος....
Σαν κι εσένα. Αυτό λέγεται
"Γοητεία".
Αυτή τη λέξη έψαχνα.
Τι ακριβώς έγινε ανάμεσα στους δυο σας;
Τίποτα...
Τα πάντα...
Τίποτα...
Μη μου το κάνεις αυτό!
Είναι τα πάντα ή τίποτα!
Εγώ κάνω την ερώτηση, εσύ απαντάς. Έτσι είναι η ζωή!
Όπως κα να'χει το πράγμα, δε δίνω δεκάρα.
Αν δε δίνεις δεκάρα, γιατί φωνάζεις;
Απλά σε ρωτάω.
Τον γνώρισα όταν γνώρισα και τον Antoine.
Με άφησε να παντρευτώ τον Antoine.
Τουλάχιστον, αυτό πιστεύω. Αυτό είναι όλο.
Τι αισθάνθηκες, βλέποντάς τον;
Ευχαρίστηση.
Είναι όμορφος.
Δε θα με χάλαγε να του ρίξω μια μπουνιά!
Είσαι κι εσύ ένας «τύπος», αλλά κακός, επίτρεψέ μου να σου πω!
Κακός "τύπος"...
- Θα μας φτιάξεις μερικά αυγά; - Θα ανοίξω καμιά κονσέρβα...
Παρακαλώ.
- Πάσο. - Ποντάρω.
Χαρτί.
Έξω.
- 100 - Ρέστα.
Φουλ!
- Θα πιείτε τίποτα; - Μια μπύρα για μένα!
Σε παρακαλώ, φέρε μια μπύρα.
Δύο... Τρεις...
Και μια βότκα.
Δώσε μου μια κάβα.
Δεν παίζεσαι σήμερα!
Αγάπη μου, φέρε μας λίγο πάγο.
- Τι ήταν; - Τρεις άσοι.
Δε σ' αρέσει!
Έτσι είναι αυτά.
Πάσο. Τι γαμίσι!
Μ'ακούς;
Ο Emmanuel σκοτώθηκε σε δυστύχημα.
Πλάκα κάνεις!
Μα ποιος είναι ο Emmanuel;
Ξέρεις, ο νεαρός που...
Η Carla ήθελε να αφήσει τον άντρα της γι 'αυτόν.
Σκατά! Πότε;
Σήμερα το πρωί.
Μα δε μου είπες ότι ήταν λίγο γλοιώδης;
Μα έτσι απλά το είπα... Τι σημασία έχει τώρα πια;
Τον συνάντησα μόνο μία φορά στο Orly.
Τον κακομοίρη...
Θα μας φέρεις λίγο πάγο;
Θα φέρω.
Πλάκα έχει, μέσα σε δύο μήνες θα χασκογελάει. Όλα ξεχασμένα.
Μάλλον πρέπει να της το πεις αυτό.
Τρελή είσαι;
- Έχω φουλ. - Απίστευτο!
Έμεινε καθόλου πάγος;
Δεν έχει άλλο πάγο.
Ας παίξουμε άλλη μία ώρα.
Λίγα χέρια ακόμα... Είμαι κουρασμένος.
Μου την έριξε στο κεφάλι: Φουλ!
Δεν είναι κακό!
Φουλ κόντρα στο φλος.
Κράτα την επιταγή λίγες ημέρες.
Μην ανησυχείς.
Ευχαρίστησε τη Rosalie.
Συγχώρεσέ την. Κοιμάται.
Τα λέμε.
Ποιος είναι; Η Marite; Ο Cesar.
Είναι η Rosalie εκεί;
Όχι; Α, καλά...
Ναι, ξέρω για την Carla.
Τι να κάνεις;
Τελικά η Rosalie δεν είναι εκεί;
Όχι, εντάξει, ευχαριστώ. Αντίο.
Marite, εγώ είμαι πάλι.
Άκου, μόλις θυμήθηκα ότι αύριο, η Rosalie
πρέπει να έρθει να μου μεταφράσει στις 9:00.
Είναι πολύ σημαντικό.
Σκέφτηκα μήπως είναι με αυτούς τους φίλους σου.
Ξέρεις, τους νεαρούς με το κίτρινο αυτοκίνητο.
Ναι, ακριβώς.
Ποια είναι η διεύθυνση του;
Όχι το τηλέφωνο, η διεύθυνσή του!
Παρακαλώ. Θα περιμένω, ευχαριστώ.
Βιάζεσαι; Πέρνα από πάνω!
- Εσένα ήρθα να δω. - Για ποιο θέμα;
Ψάχνω τη Rosalie.
Επειδή έχει... Έχει τα κλειδιά μου.
Δεν την έχω δει. Έλα για ένα ποτό.
Θα ήθελα, αλλά δεν έχω χρόνο.
Είναι ένας φίλος.
Δουλεύω μαζί του.
Μια και δεν ανεβαίνεις, μπορείς να το μετακινήσεις λίγο.
Τεμπέληδες κλόουν!
Έφερες αυτό το μαλάκα!
Είδες τα σχέδια;
Η μύτη σου είναι κίτρινη.
Δείξε μου λοιπόν.
Κοίτα. Δώσε μου το στυλό σου.
Φέρε τη φωτογραφία εδώ κάτω.
Βλέπεις, ο τίτλος μπορεί να πάει εκεί
Κατά μήκος, και το σχέδιο εκεί.
Ό, τι πεις.
Διότι έτσι...
Εδώ είσαι!
Μόλις είδα το Cesar. Σε ψάχνει παντού.
Είμαι σίγουρη.
Χαίρομαι που ήρθες.
Τους ξέρεις όλους;
Εκτός από αυτόν. Georges,
Έλα να πεις μια καλημέρα... ευγενικά.
Μόνο να με συστήσεις.
- Όχι. Με τίποτα. - Σκατά!
Ηλίθιε! Μην το σκίζεις! Είναι καταπληκτικό!
100 κιλά αλλά χωρίς χιούμορ.
Κράτα το δικό σου!
Δείξε στον Georges την ταινία Underwood. Έχεις χρόνο;
Σίγουρα, υπό έναν όρο.
Μπορείς να φτιάξεις καφέ;
Τι τρόποι! Βλαχαδερό!
Όχι, έχει δίκιο. Για όλους;
- Πού είναι; - Η πόρτα πίσω εκεί.
Ο καφές είναι στο τραπέζι.
Η άλλη πόρτα.
Τι χάλι! Δε βρίσκεις άκρη εδώ μέσα!
Η κατσαρόλα στη ζάχαρη, η ζάχαρη έτοιμη να πέσει...
Χαριτωμένη όπως πάντα...
Σοβαρά;
Είναι η κοπέλα.
Πήγαινε στη δουλειά σου, σε παρακαλώ, μην μπλέκεσαι στα πόδια μου.Θα το φέρω εγώ.
OK. Αλλά θέλω να είναι τα πάντα πεντακάθαρα.
Όχι ακαταστασίες.
Έμαθα ότι ο γάμος πήγε καλά.
Πολύ καλά.
Είσαι μόνος;
Πώς είναι η Rosalie;
Θα έρθει στα γενέθλια του Albert;
Δεν ξέρω... Ναι, ίσως.
Δώσε μου μια μπύρα.
Θέλεις κάτι να φας;
Ναι. Ό,τι έχεις.
Πες στην κουζίνα να ετοιμάσουν ένα πιάτο.
Σου λέω, είναι στην επιστολή.
Είσαι καλά;
Εσύ;
Καλά.
Προβλήματα;
Τίποτα το ιδιαίτερο.
Η Nicole είναι στενοχωρημένη.
Ναι, ήταν πάντα μελαγχολική.
Αυτό είναι αλήθεια, κατά κάποιο τρόπο.
Λοιπόν, δεν ξέρω, αλλά...
Θέλεις κάτι να φας;
Είναι πιο πολύ ο τύπος σου.
Περισσότερο από ποιαν;
Δεν ξέρω, πάντα μου άρεσαν τα κορίτσια σου.
Αλλά η Nicole, ήταν...
Πάντα εκεί, χωρίς σκηνές,
Ποτέ δεν είπε μια λέξη.
Αλλά η άλλη...
- Καταλαβαίνω γιατί, αλλά... - Marcel,
Θα ήθελα, να μη λες «η άλλη».
Δεν ξέρεις τίποτα.
Γι'αυτό, σκάσε!
Όσο είμαστε στο θέμα...
Δεν παίρνει χαμπάρι.
Έλα, πέταξτο.
Δεν είσαι άνετα εκεί.
- Δε θέλεις μια καρέκλα; - Όχι, είμαι μια χαρά.
Που να σε πεταχτώ;
Στου Cesar;
Όχι, στο σπίτι.
Για να είμαι με την κόρη μου.
- Κοιμάσαι καθόλου στου Cesar; - Ναι.
Γιατί δεν ζούμε μαζί;
Έλα να ζήσουμε μαζί.
Είσαι απίστευτος... ή εντελώς τρελός.
Καθόλου. Το λέω σοβαρά.
Εξαφανίζεσαι για 5 χρόνια, γυρνάς
Και περιμένεις από μένα να παρατήσω τα πάντα;
Δεν είσαι ο μόνος!
Τον αγαπάς;
Ναι, τον αγαπώ.
Είναι εδώ, υπάρχει.
Αν με χάσει, θα κάνει τον κόσμο γύρω να με φέρει πίσω.
Και δε θα του πάρει 5 χρόνια.
Αν ζούσα μαζί σου, θα έτρεχα πίσω από σένα. Και λοιπόν;
Έφυγα, έζησες, το ίδιο κι εγώ.
Έρχομαι πίσω και τα τινάζεις όλα στον αέρα. Σκατά!Σκατά!
Φίλα με.
Είναι εδώ εκείνη, έτσι;
Μην το παίζεις χαζός!
Cesar, τι συμβαίνει;
Είσαι τρελός!
Σταμάτα, Cesar!
Σωστά,δε γνωρίζεστε μεταξύ σας.
Αυτός είναι ο Cesar.
- Η Coline; - Ακριβώς.
Θέλεις να κοιτάξεις επάνω;
- Δεν είναι εδώ εκείνη; - Όχι.
- Τι τρέχει; - Έπαιζα πόκερ...
Δεν έκανα τίποτα. Μετά έφυγε.
- Είναι θυμωμένη; - Δεν είναι πουθενά.
Ήλπιζα ότι θα ερχόταν εδώ, όπως το έκανε κι άλλη φορά.
... Θα φύγω τώρα.
Όχι έτσι. Πάρε έναν καφέ.
Coline, φτιάξε μας μια ομελέτα. Μια μεγάλη, εντάξει;
Ίσως την τρομάζεις. Μπορεί να βγήκε για μια βόλτα.Θα ξαναγυρίσει.
Βόλτα.. Δεν την τρομάζω.
Είμαι σκληρός, αυτό είναι όλο.
Τηλεφώνησέ της, ίσως γύρισε.
Όχι, κάλεσα απ'το δρόμο.
Θα διπλασιάσουν. Νομίζω ότι μπορούμε να πάρουμε περισσότερα.
Προσπάθησε. Θα ήταν καλό.
Μωρό μου, μην το κάνεις αυτό.
Ρωτάει αν θα πληρώσει ο Cesar για τη μεταφορά.
Ξέρεις αυτό τον τύπο που γνώρισα στο γάμο;
Τον David;
Τον David; Ναι, φυσικά.
Τέλος πάντων, δεν είναι στο σπίτι του.
Θυμάσαι το καλοκαιρινό σπίτι της των παιδικών χρόνων;
Μπορεί να της το αγοράσω.
Καλή ιδέα, ε;
Πώς πάει η δουλειά σου;
Πολύ ωραίο.
Πραγματικά, είναι πολύ χαρούμενο. Είναι...
Δεν είμαι ειδικός...
Δεν ξέρω, θεωρώ ότι είναι πολύ ζωντανό. Είναι...
Χαλαρό.
Τι κάνεις εδώ;
Σε έψαχνα παντού.
Ήμουν στου David.
Μα τον είδα χθες το βράδυ.
Το ξέρω.
Ήμουν στον επάνω όροφο. Δεν το ήξερε.
Είδα το Wilkinsen σήμερα το πρωί.
Το χαλκό; Πήγες;
Έκλεισε η συμφωνία.
Το ήθελαν με το ζύγι. Είπα ότι πουλάμε με το κομμάτι.
Τι είπαν;
Συμφωνήσαμε για 2 1/2 φορές την τιμή με το ζύγι.
Ωραία.
Μήπως κοιμήθηκες μαζί του;
Τι φτιάχνεις εκεί;
Η Marianne μου ζήτησε να φτιάξω το διαμέρισμά της .
- Θα σε πληρώσει; - Φυσικά.
Αν φαλιρίσεις, θα στηριχτείς πάνω μου.
Τι είναι αυτό;
Πήγα στου Antoine, ψάχνοντας για σένα.
Πίνακας;
Όμορφος.
Τον αντιπροσωπεύει.
30.000.
Του έδωσα 30.000 φράγκα. Ήταν ευχαριστημένος.
Τον κακομοίρη...
- Μα Cesar... - Τι;
Τίποτα.
- Ήταν λάθος μου; - Όχι, αλλά...
Είτε δεν πληρώνεις τον Antoine καθόλου ή του δίνεις πιο πολλά. Καταλαβαίνεις;
Δε μου το είπε.
Φυσικά δε σου το είπε.
Φυσικά, είναι πιο ακριβός. Τι χαζομάρα!
Τι; 150.000 ή 200.000;
Γράψε τη διεύθυνση σ'ένα φάκελο, θα στείλω μια επιταγή.
Δεν είμαι ειδικός.
200.000.
Αν πουλάει πέντε από αυτούς σε ένα μήνα,
Θα γίνει εκατομμυριούχος!
Κουρασμένος;
Δεν έχεις κοιμηθεί καθόλου;
Προτίμησες να πίνεις στης Madeleine.
Θα σου ετοιμάσω το μπάνιο.
Τι κάνει αυτός πάλι;
Σου είπα. Κόμικς.
Α ναι... Κόμικς.
Άλλος ένας ζωγράφος.
Καθόλου κακό.
Δεν είναι καθόλου κακό.
Είναι καλός σε αυτό που κάνει.
Δεν πρόκειται να ξεκινήσω τη ζωγραφική κι εγώ!
Πού θα πας;
Με την Catherine στο γιατρό.
Τι είπε;
Πότε θα επιστρέψει;
Καλώς, θα τον καλέσω αύριο. Ευχαριστώ. Αντίο.
- Ποιος ήταν ; - Η Marite. Τηλεφώνησε ο David.
- Λοιπόν; - Τίποτα.
Είσαι έτοιμη; Καθάρισες τη μύτη σου!
Αυτό το κάθαρμα καλύτερα να σταματήσει να με ενοχλεί.
Πραγματικά, τι του βρίσκεις;
Είναι όμορφος; Κι εγώ είμαι, με τον τρόπο μου.
Και φαίνεται, όπως λες...
Δε σημαίνει τίποτα.
Συμφωνούμε.
Λοιπόν... ευφυής;
Δεν είναι κι ο Προυστ, με συγχωρείς.
Σε συγχωρώ.
Μου αρέσει αυτό εδώ.
Θα στο αγοράσω, αν θέλεις. Και το μπαρ, το ανθοπωλείο,
όλο το δρόμο.
Δεν κάνω χαζοκόμικς.
Βγάζω λεφτά.
Λεφτά!
Πολύ chic. Κάντο πάλι!
Λίγο βούτυρο, παρακαλώ.
Τέλος πάντων, ποτέ δε θα μάθω την αλήθεια.
Μα Cesar...
Ξέρεις την αλήθεια. Το βλέπεις. Είμαστε μαζί.
Θα ήμουν μαζί του αν το ήθελα. Είμαι ελεύθερη.
Μη μου πεις πως δεν τον σκέφτεσαι.
Εσύ μιλάς συνεχώς γι 'αυτόν.
Εκτός αυτού, ναι...
Πράγματι, τον σκέφτομαι.
Δεν ξέρω αν είσαι όμορφος...
Δε με νοιάζει.
Δεν ξέρω γιατί σ 'αγαπώ...
Αλλά μ 'αγαπάς.
Φαίνεται να σ' ενοχλεί.
Τι κάνεις;
Κοιτάζω κάτι χαρτιά.
Θα πάμε στην Epernay αύριο.
Το ξέρω.
Θα κάνω ό, τι θέλεις.
Θα σταματήσω να τον βλέπω.
Δε θα τον ξαναδώ.
Δε με πιστεύεις;
- Μήπως ενοχλώ; - Καθόλου.
Πέρναγα από 'δω... Σκέφτηκα: Θα πάω να δω τον David.
Πήγα επάνω, μια κοπέλα μου είπε ότι ήσουν εδώ.
Είναι πολύ χαριτωμένη!
Μπράβο.
Μπράβο, τελικά.
Καφέ και για μένα.
Έναν καφέ, παρακαλώ!
Γιατί... πρέπει να μιλήσουμε.
Να περάσω αργότερα;
Όχι, πιες τον καφέ σου.
- Μπορεί να μείνει, δεν μπορεί; - Βέβαια.
Θέλω να μιλήσουμε για τη Rosalie.
Ήμουν έτοιμος να γράψω, και είπα: όχι. Θα τον δω και θα το συζητήσουμε.
Είμαστε ανθρώπινα όντα, έτσι δεν είναι;
Είναι πολύ απλό. Θα καταντήσουμε τρία θλιμμένα άτομα.
Εγώ, γιατί την αγαπώ, είναι δική μου.
Δε θα τα εξωθήσω τα πράγματα.
Εσύ, γιατί θα υποφέρεις.
Σίγουρα, σου περνάνε ιδέες, φαντάζεσαι ότι ο Θεός ξέρει τι...
Και η Rosalie.
Αυτή θα γίνει κομμάτια. Αυτό είναι όλο.
Αλλά αν σ 'αγαπάει...
Μ' αγαπάει ,σύμφωνοι, αλλά...
Όπως έλεγε κι ο πατέρας μου, «Ο έρωτας δεν κάνει τη γυναίκα μυωπική».
Είσαι πολύ ωραίος τύπος.
Ναι, είσαι.
Αλλά δεν ξέρεις τη Rosalie.
Ξέρεις τι κορίτσι ήταν παλιά, ναι.
Όχι ξέρω τη γυναίκα που είναι τώρα.
Αυτό είναι.
Και αυτή η γυναίκα έχει βρει το δρόμο της.
Και σ'αυτό το δρόμο, φυσικά, οι άντρες, τα λεφτά, η ζωή.
Τέλος πάντων... παντρευόμαστε.
Πότε;
Οποιαδήποτε ημέρα . Μόλις ετοιμαστούν τα χαρτιά.
Ο καφές μου;
Ίσως δε σου το είπε, αλλά...
Είναι έγκυος.
Στο λέω εγώ, λοιπόν.
Ο καθένας όπως του πρέπει.
Σωστά, Michel;
Ξέρεις; Θυσίασα τα πάντα γι 'αυτήν.
Τα πάντα.
Μα δεν το μετανιώνω.
Το τράβηξα το πράγμα πολύ μακριά.
Πολύ μακριά.
Μέχρι που....
Σκότωσα έναν τύπο.
Μια μαλακία.
Δε θέλεις να ξέρεις την ιστορία της ζωής μου.
Τι χρωστάω;
Χαίρομαι που μιλήσαμε.
Σιχαίνομαι την υποκρισία.
Γεια!
Δεν υπήρχε κανένας εκεί πάνω. Τι συμβαίνει;
Μήπως κατάπιες την οδοντόβουρτσά σου;
Τι τρέχει μαζί του;
Έτοιμη;
Πόσο μακριά είναι μέχρι την Epernay;
Δεν ξέρω. Δεν έχω πάει ποτέ στην Epernay.
Είδες τα παπούτσια μου;
Όχι, αλλά τα βλέπω τώρα.
27.000.
Έπρεπε να αφήσεις την τιμή επάνω.
Δείχνουν χάλια;
Καφέ παπούτσια με μπλε κοστούμι;
Δεν έχω χρόνο να γυρίσω στο σπίτι.
Τότε πήγαινε έτσι.
Τι κάνεις;
Έχω ένα ζευγάρι στο αυτοκίνητο.
Όσο για αυτά τα πέντε,
είναι σχεδόν καινούργια.
Κοίτα. Θα σου πω, βλέπεις το χρώμιο.
Αν είναι καινούρια, γιατί τα πουλάς;
Αλλαγή πολιτικής. Δεν υπάρχει πλέον ατμός,έχει τελειώσει.
Απλά αγοράζω και δεν κάνω ερωτήσεις.
Αν δε βρω αγοραστές, θα τους ψήσω για το χαλκό.
Ας δούμε τα Ντίζελ τώρα.
Δε θέλετε να φάτε σήμερα;
Δεν πεινάτε;
Καλώς, πάμε.
Να είσαι ευγενική, περιποιήσου το νεαρό Rizzo. Θα τον βρω στο δρόμο μου.
Θα προτιμούσα να δουλέψω με τους άλλους.
Ακολουθήστε με, κύριοι.
Πεινάς;
Πόσων χρονών είναι;
'68.
Πιστοποιημένα;
Απολύτως.
Στο πάτωμα, γκρίζο μάρμαρο.
Μα βαριέσαι μαζί μου;
Όχι, καθόλου.
Στο βάθος, τζάκι.
Τζάκι με μαύρη πέτρα.
Αυθεντική πέτρα.
Εύθραυστη, σαν γυαλί.
Ούτε οι υπηρέτες δεν επιτρέπεται να το αγγίξουν.
Στο διάδρομο, επτά πόρτες.
Τεράστια παράθυρα, όπως το Παλάτσο Πίτι.
Με συγχωρείτε. Βλέπω κάποιον. Επιστρέφω αμέσως.
Πώς με βρήκες;
Το γραφείο του Cesar μου έδωσε το τηλέφωνο εδώ και ήρθα.
Αλλά γιατί;
Λοιπόν, παντρεύεσαι;
Και είσαι έγκυος;
Τι;
Ποιος εφεύρεσε αυτή την ιστορία; Ποιος στο είπε αυτό;
Πότε;
Σήμερα το πρωί;
Είσαι πραγματικά τελείως χαζός.
Θα γυρίσω πίσω με τον David.
Μην «σκοτώνεις» πάρα πολλούς τύπους για χάρη μου.
Αρκετά, έτσι;
Το ξέρω.
Γι'αυτό φεύγω.
Φεύγεις;
Τι εννοείς, «φεύγω»;
Πάω στου David. Δε θα είναι και τόσο άσχημα.
Δεν είναι τόσο άσχημα;
Δεν είναι δυνατόν.Τι σου έκανα;
Ό,τι δε θα έπρεπε να κάνεις.
Από τότε που γύρισε πίσω,
Κάνεις σαν τρελός. Κι εγώ επίσης.
Μην το κάνεις αυτό.
και βέβαια θα το κάνω.
Μην το κάνεις!
Δεν είμαι κτήμα σου!
Δε με αγόρασες!
Δεν έχεις κανένα δικαίωμα πάνω μου! Κανείς δεν έχει!
Κανείς!
Θα μείνεις εδώ!
Πάρτο μακριά αυτό.
Πάρε το στιλέτο μακριά.
Σε τρόμαξα, ε;
Φύγε! Ξεκουμπίσου! Χάσου!
Μπορώ να τηλεφωνήσω, παρακαλώ;
Σε προειδοποίησα, κάθαρμα!
Άσε μας ήσυχους και τράβα στο σπίτι σου!
Στο σπίτι μου είμαι.
Κάθαρμα!
Άει στο διάολο!
Έκανε σαν τρελός.
Είπε ότι ήταν οπλισμένος, έτοιμος να σκοτώσει τους πάντες.
Μπήκα μέσα και τον παράτησα.
Δε φανταζόμουν πως θα ανέβαινε.
Ο Michel μου τηλεφώνησε στου Georges.
Δεν ξέρω πώς μπήκε.
Έφτασα την ώρα που έφευγε.
Στην αρχή, σκέφτηκα...
Όλα καταστράφηκαν.
Τα σχέδια,η σειρά Λόρκα,
όλη η ταινία στο τραπέζι μου.
Και παρολίγο να βάλει φωτιά.
Και τα σχέδια του Sem...
Ω σκατά!
Τα πρωτότυπα που μας δάνεισαν οι γονείς του Georges.
Κοίτα αυτό.
Τι κάνουμε τώρα;
Δεν είναι ασφαλισμένα, είναι;
Τα κλειδιά του γραφείου, σε παρακαλώ.
θα τα φέρω πίσω.
Ακούω.
5 αριστερά, 4 κέντρο, 3 δεξιά.
Όχι... ναι, 3 δεξιά.
- Ποιο είναι τελικά; - Περίμενε.
Ξεκινάω πάλι, δε θυμάμαι.
Είναι 5 - 4 - 3. 5 αριστερά, 4 κέντρο, 3 δεξιά. Αυτό είναι.
Πόσα παίρνεις;
Ένα εκατομμύριο.
Αυτό είναι.
S.E.T.E. Sete.
Δεν είναι μικρό λιμάνι...
Είναι πραγματικό λιμάνι!
Σε ό, τι αφορά το θείο σου, ποια είμαι εγώ;
Η γυναίκα μου.
Είναι ένα μικρό καφέ. Σερβίρει μόνο μεσημεριανό.
Ούτε καν δείπνο.
Δεν είναι καν θείος μου.
Είναι για σένα το γράμμα.
Εκτίμηση των ζημιών
Ας πούμε ένα εκατομμύριο
Το πήραμε από το χρηματοκιβώτιο, έτσι ώστε να μη σε ενοχλήσουμε.
Ένα εκατομμύριο.
Δεν είναι αστείο.
Πού είναι εκείνη;
Έφυγε;
Ωραία.
Λίγο ακριβή, αλλά αξίζει τον κόπο.
Δώσε μου ένα χέρι!
Τραπέζι 3, εκεί.
Το κόκκινο κρασί ξινίζει.
- Είναι το 3ο! - Δεν το λέω εγώ,ο σεφ το είπε.
Πήρα αστακούς και 20 κιλά ψάρια.
Καλώς.
- Πότε θα έρθει η Catherine εδώ; - Το Σάββατο.
- Είσαι ευτυχισμένη; - Ναι.
Μου έλειψε, ξέρεις.
Και ο Cesar;
- Τι δουλειά έχει αυτός; - Τον σκέπτεσαι;
Κάθε μέρα, αυτό είναι φυσιολογικό.
- Μήπως σου λείπει; - Όχι.
Είναι κάποιος που τον σκέφτεσαι με ευχαρίστηση... Αλλά όχι, δεν τον σκέπτομαι.
-Ξανατηλεφώνησες στο Michel; - Ναι.
Τους άρεσαν τα σκίτσα;
Πιστεύουν ότι τα τελευταία είναι πολύ αστεία.
Σκατά!
Μου αποσπάς την προσοχή.
Είμαστε ευτυχισμένοι....
Θέλω να ζήσω πολλά χρόνια.
Πάρα πολλά χρόνια.
Όσο και τα παιδιά μου.
Τα παιδιά σου, έχεις κι άλλα;
Όχι, αλλά θα ήθελα να έχω κι άλλα. Πολλά παιδιά.
- Πότε θα δω τις βάρκες; - Τις είδες.
- Θέλω να μπω σε μία. - Αύριο.
Τώρα κοιμήσου.
Άσε το φως αναμμένο.
- Μην κλείνεις την πόρτα. - Αν θέλεις.
- Τι θα πάρεις; - Το ίδιο .
Δεν έχει πολύ κόσμο.
Τώρα είναι ήσυχα. Έρχονται αργά για ποτό.
Ξέρεις ένα φίλο μου, το David;
Μάλλον.
Κολυμπάει με τη γυναίκα του.
Θα είναι εδώ απόψε.
Ξέρεις σε ποια παραλία;
Συνήθως, πηγαίνουν... Βλέπεις τον παραλιακό δρόμο;
Προς τη Beziers.
Πάρε.
Μάλλον πιστεύεις ότι είμαι γκάνγκστερ.
Ξέρεις, δεν ήμουν ο εαυτός μου.
Τρελάθηκα.
Το συνειδητοποίησα αυτό.
Τέλος πάντων...
Τι ωραίο μέρος!
Ο καιρός στο Παρίσι
είναι απαίσιος.
Είσαι καλά εσύ;
Είμαι κομμάτια. Οδηγούσα όλη νύχτα.
Και πεινασμένος!
Είδες το αυτοκίνητο;
Το άλλαξα.
Όχι πια εκείνα τα μεγάλα τέρατα.
Πώς μας βρήκες;
Ο Michel;
Σου είπε για το στούντιο;
Σωστά, του το ζήτησα..
Είναι όλα κανονισμένα. Είπα ότι θα σου το πω εγώ ο ίδιος.
Είναι όλα πίσω τακτοποιημένα στη θέση τους. Οι πίνακες, τα πάντα.
Και τα σχέδια αυτού του τύπου, ... πώς τον λένε .... του Georges.
Τον πλήρωσα.
Αυτά τα πράγματα κοστίζουν μια περιουσία.
Κοίτα ποιος είναι εκεί!
Είσαι πολλή ζεστή.
Είναι ζεστή, δεν είναι;
Έλα εδώ.
Έλα, βάλε το καπέλο σου.
Ο ιδιοκτήτης του καφέ εκεί πίσω,
είναι θείος σου;
Ξέρει τα πάντα.
Φαίνεται...
Ωραίος τύπος...
Διψάς;
Καλή ερώτηση.
Όπως έλεγα, το Παρίσι είναι απαίσιο.
Έχουμε φοβερή δουλειά, δεν υπάρχει χρόνος για τριγυρίσματα.
Σου έφερα κάτι να μεταφράσεις.
Ως συνήθως, δεν μπορώ να το καταφέρω.
Πού το έβαλα; Α, εκεί.
Όχι, αυτό είναι...
Το γνωρίζεις αυτό το σπίτι;
Αυτό είναι που περνούσαμε τα καλοκαίρια μας όταν ήμασταν στην ηλικία της.
Πού είναι;
Στη Vendee.
Το αγόρασα.
Έχει χώρο για όλη την οικογένεια και τους φίλους.
Είναι μεγάλο σπίτι, πρέπει να είναι δέκα δωμάτια.
Έχει πλάκα, απέξω φαίνεται
μικρό, και όταν μπεις μέσα, είναι μικρές Βερσαλλίες!
Αλλά πραγματικά, είναι όμορφο, είναι...
Για να κονταροχτυπηθείς πρέπει να στέκεσαι με τα πόδια σου πίσω.
Ανάμεσα εδώ κι εδώ,
Ακριβώς κέντρο: 10:10!
Είναι όλα θέμα ισορροπίας. Πάρε το γερανό, για παράδειγμα.
Ένας γερανός, αν είναι εκτός ισορροπίας,
Με το παραμικρό αεράκι, γκρεμίζεται.
Η Catherine τρέχει,εγώ κάνω βόλτες στην παραλία.
Είναι ένα σπίτι που είχαμε ξεχάσει.
Η Carla θυμάται το χρώμα των παντζουριών...
Εγώ είμαι σίγουρη ότι δεν είναι το ίδιο.
Αλλά ξέρεις, τα πράγματα που αγαπά κάποιος...
Δεν μπορούν να βαφτούν από πάνω.
Ο αέρας ανέβηκε τη Δευτέρα,
και είμαι ευχαριστημένη,
Και γράφω το πέμπτο γράμμα μου και περιμένω την πέμπτη σιωπή σου.
Ακούω την οικογένεια να γελάει κάτω
και αν γράψω ότι είμαι λυπημένη, είναι ανέντιμο και το ξέρω.
Ξέρω ότι ποτέ δε θα σε ξαναδώ.
Ωστόσο, θα ήθελα να ξέρω πού βρίσκεσαι!
Πού είσαι;
Ζεις και δεν απαντάς.
Η Marite παρολίγο να σκοτωθεί πέφτοντας από ένα βράχο.
Ο Simon είναι ερωτευμένος.
Αγόρασα δύο φορέματα.
Ένα μπλε κι ένα άσπρο.
Η μητέρα έβγαλε δίπλωμα οδήγησης. Όλοι αναρωτιόμαστε γιατί τώρα.
Ο Antoine ήρθε να μας δει.
Δεν είναι αλήθεια, δεν αγόρασα αυτά τα φορέματα.
Απλά θέλω να σου μιλήσω για τον εαυτό μου.
Η αδιαφορία σου δεν πληγώνει, μόνο ονόματα της δίνω:
Θυμός, λήθη.
Ο Cesar θα είναι πάντα Cesar, κι εσύ θα είσαι πάντα ο David,
που με οδηγεί, χωρίς να με μεταφέρει,
με κρατάει χωρίς να με κουβαλάει
με αγαπάει χωρίς να με θέλει.
Εγώ είμαι.
Το βλέπω.
Πώς τα πας;
Εσύ;
Εντάξει.
... Μια πέτρα χτύπησε το παρμπρίζ μου , έσκασε κάτω από τη μύτη μου.
Λοιπόν; Ωραία, έτσι δεν είναι;
Άλλαξες τις κουρτίνες.
Οπότε... όλα είναι μια χαρά.
Όλα είναι υπέροχα.
Είναι όλα στη θέση τους.
Η Rosalie είναι συνεχώς απασχολημένη,
η μητέρα της τριγυρίζει,
και τα παιδιά είναι παχειά και υγιή.
Ξέρεις, διακοπές.
- Τελικά, είσαι ευχαριστημένος; - Ω, ναι...
Εντάξει, δεν είναι.
Στην πραγματικότητα, τίποτα δεν είναι εντάξει.
Τίποτα απολύτως!
Ξέρεις, εκείνη είναι εκεί... και δεν είναι.
Κάνει ό, τι μπορεί, αλλά δεν είναι αυτό που θέλει. Είναι στα κάτω της.
Στην αρχή, ήταν σαν και πρώτα... Θέλω να πω,
Όπως παλιά.
Τώρα, το γέλιο της είναι άδειο. Περπατάει έξω στη βροχή... ότι μπορείς να φανταστείς!
Το χειρότερο, δε ζητάει τίποτα.
Είναι σαν μουσείο κέρινων ομοιωμάτων.
Κινείται σαν πραγματικό πρόσωπο, αλλά είναι από κερί.
Κι αυτό με τρελαίνει!
Κακόμοιρε Cesar!
Ναι, κακόμοιρε Cesar.
Μα γιατί μου τα λες αυτά;
Για να έρθεις!
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Γιατί όχι;
Απλά όχι.
Μην είσαι ηλίθιος!
Εσύ μην είσαι ηλίθιος!
Δεν είμαι ηλίθιος!
Φοβάμαι ότι θα φύγει.
Γεια σου, καλλιτέχνη! Γεια, πως είσαι;
Ωραία. Michel! Πώς πας εσύ;
Καλά. Εκτός από την προφορά αυτού του κοριτσιού που προσέλαβες.
Για να δούμε.
Μπορώ να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνο;
- Βέβαια. Στον πάνω όροφο. - Ευχαριστώ.
- Εμένα μου φαίνεται καλή. - Του φαίνεται καλή.
Γιατί έχει ωραίο κώλο.
Marcel; Εγώ είμαι.
Όχι, είμαι στο Παρίσι.
Κοίτα, εεε... ναι, ναι, μια χαρά.
Κοίτα, δεν μπορώ να πάω στη Λυών.
Επειδή δεν μπορώ, γι 'αυτό!
Έλα, εσείς οι τρεις μπορείτε να το χειριστείτε!
Ναι... Ναι...
Ναι, στο Πουατιέ, ναι.
Δεν ξέρω! Δε φωνάζω. Μιλάω.
Ναι, θα τηλεφωνήσω απόψε, ή θα περάσω. Εντάξει.
Ναι... Αντίο.
Λοιπόν, πέρα από αυτό;
Δεν υπάρχει πέρα από αυτό!
Είναι η ζωή μας... η δική της, η δική μου και η δική σου.
Αν χαθεί αυτή, χάνουμε κι οι δύο.
Τι θέλεις να κάνω;
Κοίτα,David, δε θα προσπαθήσω να σε ξεγελάσω.
Υποθέτω, αν είναι μαζί σου... στο τέλος...
Θα βαρεθεί.
Θα γυρίσει πίσω σε μένα.
Τώρα, σε φαντάζεται. Αυτό είναι το χειρότερο.
Δεν μπορώ να πολεμήσω τη φαντασία.
Δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να την εγκαταλείψω.
Είπα στον εαυτό μου...
ίσως ο David θα μπορούσε να...
Ω, όχι! Ο David δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Δεν ξέρω πια.
Τι είναι αυτό;
Ένας δολοφόνος;
Έτσι με βλέπεις;
Εγώ γυρνάω εκεί πίσω.
Δε θέλεις να έρθεις;
Έλα, αρκετά. Σταμάτα το!
Όχι, δε θα το σταματήσω!
Ήρθες και κατέστρεψες τα πάντα!
Φύγε από 'δω!
Θέλεις να χτυπήσεις, μπορώ να χτυπήσω κι εγώ,ξέρεις!
Βγες έξω, Cesar!
- Είμαι εντάξει. - Κάτι στα μαλλιά σου.
Πώς είναι το χέρι σου;
Εντάξει.
Ένα κονιάκ.
Θα κεράσεις;
Πάμε;
Το σπίτι.
Η θάλασσα.
Και τώρα η άμπωτη.
Ο David είναι εδώ!
- Πού; - Εκεί.
Το αυτοκίνητό μου χάλασε και μου δάνεισε το δικό του, γι 'αυτό τον προσκάλεσα.
- Πώς είναι η μηχανή; - Άλλαξα την αντλία.
- Και; - Θα πρέπει να δουλέψει.
Μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά;
- Φεύγουμε. Χρειάζεσαι κάτι; - Οχι ευχαριστώ.
Δεν έχω δει θάλασσα από το...
Γιατί δε μου το είπες;
Δεν το ήξερα κι εγώ ο ίδιος.
Το σπίτι, τα πάντα... ακριβώς όπως στα γράμματα.
Ποιανού γράμματα;
Πού είναι ο Simon;
Σε παρακαλώ, να καθαρίσεις το γκαράζ!
- Έβρεχε! - Σταμάτα.
- Τι συμβαίνει; - Μετακομίζω.
Αυτός θα πάει στο δωμάτιο της Louise, εσύ θα πάρεις το κρεβάτι του.
Κρυώνεις τη νύχτα;
Έχει κουβέρτες...
- Η βαλίτσα σου; - Δεν έχω.
Ήρθες έτσι;
Μα...
Ορίστε!
Θα πάω να πάρω τον Cesar, και μετά θα φάμε.
Για ποιον ήρθες ; Το Cesar ή τη Rosalie;
Έρχομαι!
Νόμιζε ότι ήταν η μπαταρία, αλλά εγώ...
Γιατί έφερες το David;
Δεν τον έφερα εγώ. Είναι αρκετά μεγάλος για να έρθει μόνος του.
Ακριβώς, δεν ήρθε μόνος του.
Δεν ξέρω, τον συνάντησα.
Στο δρόμο;
Όχι, στο σπίτι του, επειδή έπρεπε να πάω για τους πίνακες,
Είχαμε λογαριασμούς.
Και νάτος!
Και είπε: Θα έρθω μαζί σου.
Σωστά.
Τι περιμένεις;
Τι θέλεις;
Να είσαι ευτυχισμένη.
Αυτό είναι.
Με τον David και το Cesar. Συγχρόνως.
Δεν μπορώ να διαβάσω τις σκέψεις σου.
Ούτε κι εγώ τις δικές σου πια.
Τι φοβάσαι;
Εσύ το ρωτάς αυτό;
Δε ρωτάω κάποια πράγματα, τα βλέπω.
Όταν δεν είναι εδώ, είσαι άδεια.
Τώρα που είναι εδώ, θα δω.
Θα δούμε.
Πολύ καλά.
Εμπρός, Michel.
Καλά, ευχαριστώ. Όχι πολύ καλός. Πώς είναι στο Παρίσι;
Ναι, θα τον φωνάξω.
David, είναι ο Michel.
Τι συμβαίνει, Louise;
- Έκλεψαν το σκύλο της. - Δεν ήταν σκύλος μου.
Πώς τον έκλεψαν;
Ναι, καταλαβαίνω.
Πες του να έρθει! Να τηλεφωνήσει στο Marcel για το αυτοκίνητό μου. Θα'ναι έτοιμο.
Εντάξει, περίμενε...
Πότε;
Κοίτα, έλα εδώ. Φέρτα μαζί σου.
Που πάει;
Στο Πουατιέ, για ένα συμβόλαιο.
Θέλει να με ανησυχεί, ακόμα και να τον λυπάμαι.
Αυτό είναι το παιχνίδι του.
Αλλά δε θα παίξω...
Όχι πια.
Τότε τι;
Δεν ξέρω, David.
Η κρεβατοκάμαρα του πατέρα του Simon. Του δεύτερου συζύγου της μητέρας.
Πόσο χρονών ήσουν;
Δέκα, δώδεκα...
Ήμουν ερωτευμένη μαζί του.
Μ 'αγαπάς;
Μα εσύ αγαπάς το Cesar, ειδάλλως δε θα ήσουν εδώ.
Κι εσύ αν δεν τον αγαπούσες, θα ήσουν εδώ;
- Δεν πήγες... - Στο Πουατιέ; Όχι, όχι.
Όχι, γύρισα πίσω.
Θα τους τηλεφωνήσω.
Να τραβήξουμε τη βάρκα έξω.
Ο Emile είπε ότι θα είναι ωραία μέρα.
- Τίποτα τηλέφωνα για μένα; - Τη νύχτα; Όχι.
Το κοστούμι σου είναι ωραίο.
Ναι, το ψώνισα από... Σκατά!
Δεν έγινε καμιά ζημιά...
- Αλλά εσύ είσαι που... - Εγώ είμαι που τι;
Τίποτα.
- Γεια. - Γεια.
Εδώ είσαι;
Ναι, ο Cesar είναι εδώ!
Marite, κόψε το ψωμί, θα φτιάξω καφέ.
- Θέλεις να κοιμηθείς; - Οχι!
Γεια σου, Michel!
Γρήγορα ήρθες!
Ναι, με αυτό.
Δεν είναι κι άσχημα!
Είναι μαζί μας, μητέρα!
- Λίγο κρασί; - Οχι ευχαριστώ.
Καφέ;
Το σκάφος ήρθε στα ρηχά.
Θα το τραβήξουμε μακριά.
Θέλεις να βοηθήσεις;
Επειδή είναι βαρύ.
Σκατά!
Πονάει!
Μη γελάς, πονάει.
Νερό.
Περίμενε, περίμενε...
Εντάξει, εντάξει, είναι εντάξει.
Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει, νιώθω σαν να πολεμάω.
Με ποιον;
Με μένα.
- Το καλάθι! - Το έχω!
Είναι εδώ!
Είναι ένα απλό αεράκι.
Ανάμεσα στις δύο σημαδούρες. Πρέπει να πάμε με χαμηλή παλίρροια.
Θα σηκωθούμε νωρίς.
- Μπορούμε να ρίξουμε τα κλουβιά; - Βέβαια. Φεύγοντας.
- Έχει τρία. - Οχι απαραίτητα.
Ζευγάρια με ντάμες.
- Μάλλον δεν έχει. - Φοβάσαι, ε;
Τι; Ζευγάρια του ρήγα.
Είμαι πολύ περίεργη.
- Κρύψε τα χαρτιά σου, χαζή! - Απλά μην κοιτάς.
Μια κάρτα.
Τρεις ρηγάδες.
Δύο κάρτες.
Και αν σου έλεγα τρεις ρηγάδες με, δύο άσους;
Φουλ του ρήγα;Όχι.
Σκατά!
- Αδύνατον! - Τι είναι αδύνατο;
Εγώ σκαντζάρισα το ρήγα κούπα.
Ναι, αλλά έπεσε κάτω και τον μάζεψα εγώ.
- Δηλαδή, έκλεψες! - Ναι, θύμωσες;
Κοίτα φάτσα!
Οι πραγματικοί παίκτες δε θα το έπαιρναν για αστείο.
Όλοι πάμε πίσω στο Παρίσι αύριο, στο κρεβάτι!
Ένα ακόμα!
Με τίποτα.
Ξέρεις τι ώρα είναι;
Ο Henri ανησυχεί για σένα.
Κι εγώ.
Αυτό δεν είναι απάντηση.
Ποια ήταν η ερώτηση;
Δεν είναι κακή εμφάνιση!
- Πού στο διάολο είναι ο Emile; - Δεν ξέρω.
Τι ώρα είπε;
Θα το φέρει από την πλευρά του λιμανιού.
Πού;
Αριστερά.
Έχουμε έναν.
Ένα μικρό.
Βγαίνει έξω όλο το χρόνο, ο Emile, με όλους τους καιρούς!
Ένας από τους τελευταίους ψαράδες.
Ρίξε μια καλή ματιά. Σύντομα, όλη αυτή η ακτογραμμή
θα γεμίσει πολυκατοικίες.
Φυσικά, μερικές είναι ωραίες.
Πάμε μέσα;
- Κρυώνεις; - Όχι.
Τι ώρα για ψάρεμα αύριο;
- Έλα μαζί μας! - Όχι.
Γιατί; Θα είναι λιακάδα.
Όχι, δε θέλω.
Πρέπει να είμαστε στο αποβάθρα στις 07.00.
Πέρνα το φάρο.
Τον ποιον;
Και μετά ανάμεσα στα νησάκια.
Α ναι, εκεί.
Έχεις φωτιά;
- Όχι, έχεις φωτιά, Emile; - Όχι, δεν καπνίζω.
Δεν καπνίζεις;
Ωραία.
Για να δούμε.
Απόθεμα ψαριών, μαγιονέζα. Αυτό είναι.
Δε σε ενοχλούν τα μάτια σου;
Αναρωτιέμαι τι είναι.
Κοίτα, Marite! Μια ψαρούκλα.
Η Rosalie έφυγε.
Τι;
Ναι, έφυγε.
Τι εννοείς;
Σήμερα το πρωί.
Γύρω στις 10.00, με την Catherine...
και όλα τα πράγματά τους.
Και τι είπε;
Τίποτα.
Ξέρεις,δεν ήθελε να μιλήσει.
Μη με κοιτάς έτσι.
Δε μου είπε τίποτα.
Αλλά είναι προφανές.
Τέλειωσε, λοιπόν.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα πια.
Πάρε το αμάξι μου, θα πάω με το Cesar.
Τρέχεις πολύ.
- Δεν υπάρχουν αυτοκίνητα. - Υπάρχουν δέντρα.
Εσύ μπορεί να θέλεις να πεθάνεις, αλλά εγώ όχι!Σκατά!
Έλα, βγες.
Ο Cesar πίστευε ότι οι άνθρωποι δε φεύγουν χωρίς να πουν κουβέντα.
Αλλά έτσι έγιναν τα πράγματα.
Ούτε αυτός, ούτε ο David προσπάθησαν να τη βρουν.
Η Rosalie ανησύχησε στην αρχή. Μετά ξαναβεβαιώθηκε.
Εμπιστεύτηκε μόνο τον εαυτό της,
αλλά εμπιστεύτηκε και το χρόνο.
Έφυγε από την πόλη.
Έψαξε για δουλειά, και βρήκε μια θέση στην Γκρενόμπλ.
Ο David έμαθε νέα της δύο φορές, από τη Marite.
Ο Cesar έμαθε τα νέα από τον David.
Μετά εκείνη σταμάτησε να γράφει.
Στην αρχή, ο Cesar έπαιζε χαρτιά πολύ και κέρδισε πολλά λεφτά.
Αλλά σύντομα άρχισε να χάνει.
Έτσι, σταμάτησε να παίζει.
Σιγά-σιγά, άφησε την επιχείρηση στα αδέλφια του.
Πούλησε το διαμέρισμά του, και μετακόμισε σε ένα σπίτι στα προάστια.
Ο Cesar δεν ξαναμίλησε για τη Rosalie ποτέ.
Ο David έκανε μια μεγάλη συμφωνία με τον Cesar,
αλλά ένα αμερικανικό περιοδικό του έκανε μια προσφορά,
Ο David δέχθηκε και έφυγε μακριά.
Πήρε τρένα, πήρε αεροπλάνα.
Πέρασε ένας χρόνος και κάτι μήνες.
Όταν επέστρεψε, ο David έμεινε στου Cesar.
Ας είμαστε αντικειμενικοί!
Σίγουρα! Μπορείς άνετα να κάνεις τα κινούμενα σχέδια σου εδώ!
Αν σου στείλουν τα λεφτά!
Θα σου πω κάτι να γελάσεις.
Δεν το ξέρεις ακόμα.
Παρολίγο να παντρευτώ.
Την τελευταία στιγμή, είπα όχι.
Για ποιο λόγο; Είμαι μια χαρά όπως είμαι. Δε χρειάζομαι...
Κάνω ό, τι θέλω.
Σκεφτόμουν...
Φεύγουμε από τη Χάβρη την Τρίτη,
Πρώτης κατηγορίας καμπίνα, πρώτος σταθμός Εδιμβούργο!
Το Σαββατοκύριακο στη Σκωτία, κυνήγι, ψάρεμα!
Δώσε μου το λεμόνι.
Θα είμαστε πίσω στη Χάβρη την Τρίτη το απόγευμα,
Και εδώ κατά το βραδάκι. Είναι εντάξει;
Από μένα εντάξει. Αλλά...
Τι;
Α, η προθεσμία σου; Θα τηλεφωνήσω σ'αυτόν τον τύπο. Είναι καλός.
Ναι, τον είδα τις προάλλες. Όταν ήταν...
Μετάφραση-Απόδοση: zamandy-P.Faliro-Athens.